Γνωρίστε τον Jamal*, έναν 17χρονο νεαρό από τη Συρία, του οποίου το ταξίδι προς την Ολλανδία είναι ένα παράδειγμα ανθεκτικότητας και ελπίδας. Αφού ταξίδεψε μόνος του για τρεις μήνες και έζησε σε ένα κέντρο υποδοχής προσφύγων, ο Jamal βρήκε ένα νέο σπίτι με το Movement On The Ground. Σε αυτή τη συνέντευξη, μοιράζεται τις εμπειρίες του από την προσαρμογή του στη ζωή στην Ολλανδία, την πολύτιμη καθοδήγηση που λαμβάνει από τους μέντορές του και τα όνειρά του να ασχοληθεί με την κοινωνική εργασία για να βοηθάει άλλους στο μέλλον.
Μπορείτε να μας πείτε ποιος είστε και να μας μιλήσετε λίγο για το ταξίδι σας στην Ολλανδία;
Είμαι 17 ετών, κατάγομαι από τη Συρία και είμαι Κούρδος. Έφτασα στην Ολλανδία τον Ιούνιο του 2022, όταν ήμουν δεκαπέντε ετών. Ξεκίνησα το ταξίδι μου στο Ter Apel, το κέντρο καταγραφής στο βορρά, όπου ήμουν μόνος μου, αλλά περιτριγυρισμένος από πολλούς άλλους ανθρώπους. Ήταν λίγο τρομακτικό, γιατί δεν ήξερα πού θα κατέληγα – δεν ήξερα τίποτα. Ήμουν επίσης πολύ κουρασμένος μετά από ένα ταξίδι τριών μηνών από την Τουρκία.
Αν και γεννήθηκα στη Συρία, έζησα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου στην Τουρκία. Η οικογένειά μου μετακόμισε εκεί όταν ήμουν έξι ετών, οπότε δεν έχω σχεδόν καθόλου αναμνήσεις από τη Συρία. Η αδελφή μου ζει ακόμα εκεί, μια άλλη αδελφή μου ζει στη Γερμανία και οι γονείς μου παραμένουν στην Τουρκία. Η ζωή στην Τουρκία δεν ήταν εύκολη – υπάρχει μεγάλη διάκριση εναντίον των Συρίων.
Αφού πέρασα ένα μήνα στο Ter Apel, μετακόμισα στο Άμστερνταμ για να ζήσω με το Movement on the Ground. Η ζωή εδώ είναι πολύ καλύτερη από ό,τι στο στρατόπεδο, καθώς εδώ ζουν μόνο δώδεκα αγόρια. Οι μέντορες έχουν το χρόνο και το χώρο να μας ακούσουν όλους, κάτι που ήταν πολύ διαφορετικό από το στρατόπεδο, όπου υπήρχαν εκατοντάδες άνθρωποι και το COA δεν κατάφερνε να βοηθήσει όλους.
Πώς είναι η καθημερινή σου εμπειρία από τη ζωή στο σπίτι με τους άλλους ενοίκους;
Είναι ωραίο να ζεις με το Movement on the Ground. Μου αρέσει που οι μέντορες με βοηθούν να προετοιμαστώ για το μέλλον μου και τα άλλα αγόρια που ζουν εδώ είναι συμπαθητικά – νιώθω άνετα στο σπίτι. Οι μέντορες με υποστηρίζουν πολύ σε σημαντικά θέματα, όπως η διαχείριση επιστολών και η προετοιμασία για ραντεβού με τον δήμο ή το Vluchtelingenwerk. Καθώς πλησιάζω τα 18, κάποια πράγματα θα αλλάξουν και η βοήθειά τους με διευκολύνει να προετοιμαστώ.
Τι είδους δραστηριότητες ή καθοδήγηση έχετε λάβει από τους μέντορές σας, τόσο ψυχαγωγικές όσο και υποστηρικτικές; Υπάρχουν κάποιες που σας αρέσουν ιδιαίτερα ή θεωρείτε σημαντικές;
Αυτό που μου δίνει τη μεγαλύτερη χαρά είναι να κάνω δραστηριότητες μαζί με τους μέντορες και τα άλλα αγόρια. Μερικές φορές παίζουμε ποδόσφαιρο ή φεύγουμε για μερικές νύχτες για ειδικές δραστηριότητες. Είναι πολύ ωραίο να περνάμε χρόνο όλοι μαζί ως ομάδα. Ένα από τα αγαπημένα μου πράγματα είναι όταν τρώμε όλοι μαζί – είναι κάτι που κάνουμε δύο φορές την εβδομάδα και απολαμβάνω πραγματικά αυτές τις στιγμές.
Ποιοι είναι μερικοί από τους στόχους ή τα σχέδια που έχετε για το μέλλον και που θα θέλατε να επιτύχετε;
Ο πρώτος μου στόχος είναι να τελειώσω το σχολείο. Αυτή τη στιγμή, σπουδάζω για να γίνω βοηθός εξυπηρέτησης, αλλά αυτή είναι μόνο η πρώτη μου χρονιά. Ο σκοπός είναι να μάθω πολλά ολλανδικά και να εξοικειωθώ με τις σπουδές εδώ. Μετά από αυτό, σκέφτομαι να ακολουθήσω καριέρα στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης — ή ίσως κάτι άλλο, δεν είμαι ακόμα απόλυτα σίγουρη. Ωστόσο, αυτό που πραγματικά ελπίζω να σπουδάσω στο μέλλον είναι η κοινωνική εργασία. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα επιπέδου 4 στη δευτεροβάθμια επαγγελματική εκπαίδευση, το οποίο μπορεί να είναι λίγο απαιτητικό, αλλά είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρω κάποια μέρα. Μου αρέσει να είμαι κοντά στους ανθρώπους και να τους βοηθάω, και η κοινωνική εργασία μου φαίνεται ιδανική για μένα.
Παράλληλα με τις σπουδές μου, κάνω πρακτική άσκηση κοντά στο Άμστερνταμ, σε ένα όμορφο παλιό σπίτι. Είναι ένα μέρος όπου συγκεντρώνονται πολλοί άνθρωποι και έχω την ευκαιρία να μιλάω μαζί τους, κάτι που με βοηθάει πολύ να βελτιώσω τα ολλανδικά μου. Μου αρέσει να μιλάω ολλανδικά και να τα εξασκώ, αν και είναι δύσκολο. Στο σπίτι και στο σχολείο, μιλάω πολύ αραβικά, επειδή πολλοί από τους ανθρώπους γύρω μου μιλούν επίσης αραβικά. Το ίδιο ισχύει και στη δουλειά — οι περισσότεροι συνάδελφοί μου είναι από τη Συρία, την Ερυθραία ή άλλες αραβόφωνες χώρες.
Αν όλα πάνε καλά, ένας από τους στόχους μου για το 2025 είναι να πάρω το δίπλωμα οδήγησης. Είναι κάτι που ανυπομονώ να πετύχω!
*Χρησιμοποιήθηκε ψευδώνυμο για να προστατευθεί η ταυτότητά του.